De kunst van het leven is steeds minder vanzelfsprekend. Dankbaarheid, bescheidenheid, rekening houden met de ander, tijd voor elkaar zonder dat er iets moet. Veel relaties overleven het niet. Een deel van de huidige generatie kinderen groeit op tot narcisten in de dop; grenzeloos opgevoed en op een voetstuk geplaatst.

 
Dit alles voor het ‘perfecte’ plaatje en het wordt versterkt door de inzet van social media. Maar hoe vaak klopt de realiteit achter het ‘perfecte’ plaatje totaal niet met de werkelijkheid.
 
Aan mijn mediatontafel heersen bij burn-out en relatieproblemen: radeloosheid, uitzichtloosheid verdriet en boosheid. Maar .. deze mensen zijn zich ervan bewust en maken keuzes; alleen dat al verdient een compliment!

Hoogste tijd om met elkaar actief te werken aan door hen gestelde doelen, die vaak luisteren naar namen als rust, harmonie, weer met elkaar kunnen praten, tijd voor elkaar, liefde en bovenal niets meer moeten. Ik gun het iedereen!

De ratrace naar perfectie, materialisme, superieuriteit etc.. is in dit artikel goed beschreven.